مغالطهی یقین کاذب چیست؟
یقین کاذب بیشتر یک ابزار بلاغی است تا یک مغالطهی منطقی. یقین کاذب وقتی اتفاق میافتد که فردی یک چیزی را موثق تلقی میکند، درحالیکه در واقع امر آن چیز موثق نیست. این مغالطه بیشتر در امور سیاسی و بازرگانی رخ میدهد:
مثال 1:
بیهیچ تردیدی، مطمئنیم که این سیاست امنیت ما را نسبت به سالهای پیش بیشتر تأمین میکند.
مثال 2:
این تصمیم به نظر من یک برگ برنده است. من قطعا احساس میکنم که این اقدامی است که ما باید اتخاذ کنیم. شما نیز باید با من موافق باشید.
مثال 3:
قاطعانه ثابت شده است که نوشیدنی سودا تقریبا برای همهی مصرفکنندگان 100 درصد گواراتر و سالمتر است.
در هر کدام از این مثالها، واژهها و عباراتی همچون «یقین» و «قاطعانه ثابت شده است» همراه با قیودی نظیر «به نظر من» و «تقریبا» آمدهاند. این شیوهی بلاغی میتواند شیوهای کاملا اثرگذار باشد. تأکید بر یک زبان یقینی در ذهن شنونده به نفع یک چیز ایجاد ترجیح میکند و بر آن واژههایی که یقین را نفی میکنند سایه میافکند. البته باید اشاره کرد که این مثالها به معنای تخصصی کلمه دروغ نیستند. کسی که این ادعاها را طرح کرده در ضمن اینکه صحت ادعاها را تضمین کرده است، راه گریزی هم برای عدم تضمین ادعاهای خود تعبیه کرده است.
منبع:
Van Vleet, jackob. E, 2021, Informal Logical Fallacies: A Brief Guide, HamiltonBooks, p. 27.
کلمات کلیدی: مغالطهی غیرصوری، یقین کاذب، تفکر نقادانه
